Aziatische keuken

by CRTV

Tekst en foto’s Fiona Chan
Artikel uit editie 17

Als je naar mijn favoriete keuken vraagt, dan gaat mijn voorkeur nog altijd uit naar de Aziatische keuken. In Nederland en met name in de grote steden, is er een ruim aanbod van verschillende Aziatische keukens. De opening van de eerste Chinese restaurants was al in de jaren twintig. Dat waren nog de echte traditionele Chinese keukens. In de jaren vijftig veranderde dat toen de populariteit van Indisch eten steeg. In die periode ontstonden de eerste Chinees-Indische restaurants.

Toko - Aziatische sauzen

Continue reading

Chinese Campusfenomenen

by CRTV Magazine

Tekst Danny Nobel
Artikel uit editie 13

In Nederland hebben we ze niet echt: campussen. In promotiemateriaal van bepaalde onderwijsinstellingen, wordt een aan de stadsrand gelegen verzameling universiteitsgebouwen wel eens een campus genoemd, maar meer dan een naampje is dat niet. Bij ons vind je niet van die grote onderwijscomplexen, die op een apart, omheind terrein beschikken over alle faciliteiten van een kleine stad. In China heeft elke grote stad wel een paar van die onderwijscompounds. Afgescheiden van de buitenwereld door stevige muren en met hier en daar een indrukwekkende poort. Binnen de muren wonen duizenden leraren en studenten. Er wordt gestudeerd en gerelaxed. Er zijn sporthallen, supermarkten, restaurants en huisartsenpraktijken. Een kleine studeerstad dus, met z’n eigen stadscultuur. Bij die Chinese campuscultuur hoort een aantal, voor buitenstaanders, eigenaardige fenomenen. Hieronder de top 5:

Slaapzaalperikele

Nummer 5: Slaapzaalperikelen

Thuis ben je het enige kind en je wordt door de gehele familie in de watten gelegd. Voor alles wat ouders en grootouders tekort zijn gekomen, word jij in deze economisch welvarende tijden dubbel en dwars gecompenseerd. En dan is het tijd om te gaan studeren en verlaat je het huis om te gaan wonen op de campus. In een slaapzaal. Met zeven andere kamergenoten…

Continue reading

Better City, Better Life?

by CRTV Magazine

Tekst en foto’s Harry den Hartog
Artikel uit editie 25

Bovenstaand thema was door de organisatie van de wereldtentoonstelling in Shanghai gekozen om de wereld te laten zien hoe grote stedelijke problemen te lijf kunnen worden gegaan. Het is inmiddels al weer twee jaar geleden dat de World Expo daar werd gehouden. Op 31 oktober 2010, de sluitingsdag, riep secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon op deze dag voortaan jaarlijks als World Better Cities Day te herdenken.

5 m2 km leegte aan weerszijden van de rivier

Tijdens het evenement maakten miljoenen bezoekers kennis met tientallen landen- en themapaviljoens. Ook werden veel zakendeals gesloten. Shanghai beloofde na afloop van het evenement het terrein “terug te geven aan de stad” en “de stad met het water te verbinden”. In tegenstelling tot veel andere wereldtentoonstellingen ligt dit enorme terrein namelijk midden in de stad, aan weerszijden van de rivier op oud havengebied. Enkele duizenden oude woningen moesten wijken voor dit evenement. Bewoners zijn verplaatst naar nieuwbouwwijken in de periferie. Dankzij de wereldtentoonstellingen zijn in de stad veel infrastructuurwerken versneld aangelegd, zijn zo’n 4000 extra taxi’s in gebruik genomen met energiezuinige hybride motoren en is ruim tien kilometer nieuwe publieke rivieroever aangelegd met veel groen en wandelpaden. Maar wat gebeurt er met het terrein zelf?

Continue reading

De Chinese Alice in Wonderland ervaring

by CRTV Magazine

• Tekst en foto’s Tony Vingerhoets
Artikel uit editie 16

In het weekend kan het bezoekersaantal oplopen tot 60 á 70.000 mensen waarvan 10.000 buitenlanders. De totale oppervlakte beslaat een duizelingwekkende 48.500 vierkante meter, ofwel het equivalent van vier voetbalvelden, waar je zo’n 4000 shops en stalletjes vindt. De aangeboden waren komen uit alle windstreken van China. Of je nu een beeldje van Mao Zedong, retro wekkers, kalligrafiepenselen, antieke snuifflesjes, boeddhabeelden, een bronzen draak, theepotten, antieke muntjes of een oud legerjack uit de tijd van het Rode leger wilt kopen, je bent er op de aangewezen plek.  

Chinese snuifflesjes

Enfin, we hebben het over de internationaal befaamde Beijing Panjiayuan markt, ofwel: de grootste antiekmarkt van China. Het aanbod is werkelijk schier oneindig. De afgelopen jaren ben ik er regelmatig te gast geweest, maar dan voornamelijk om te fotograferen. De markt op zichzelf vind ik eigenlijk niet zo fotogeniek, maar temeer de spullen die er worden verkocht. Met mijn macrolenzen probeer ik close-up foto’s te maken, waardoor miniatuurtjes ineens tot leven lijken te komen. Het is een wonderlijke wereld van fantasierijke vormen en kleuren zoals de foto’s laten zien.

Continue reading

Erotische wolkensoep

by CRTV Magazine

Tekst:  Pay-Uun Hiu
Artikel uit editie 14

‘Heb je ook een erotisch recept?’, vraagt onze hoofdredacteur Sandra Lau. Ze is zich aan het voorbereiden op haar interview met Ferry Bertholet, de maker van het boek Concubines en courtisanes. De vrouw in de Chinese erotische kunst (zie de kunstrubriek in dit nummer). Blijkbaar roept de ene lust de andere op en krijg je van zo’n boek vanzelf trek in een passende versnapering.

Erotische wolkensoep - wontonsoep

Met zo’n rijke eetcultuur moet er in een land als China natuurlijk ook een traditie bestaan op het gebied van erotiek en voedsel. In ieder geval bestaan er genoeg (al dan niet betrouwbare) medische verhandelingen over stimulerende middelen van voornamelijk dierlijke herkomst en aan het nuttigen van genitaliën wordt nog steeds een potentieverhogende kracht toegedicht.

Continue reading

‘Ik wil Van Persie in het Nederlands interviewen’

by CRTV Magazine

Tekst en foto’s John-Boy Vossen
Artikel uit editie 21

In Beijing, Nanjing en Shanghai krijgen tientallen Chinezen Nederlandse les. De toenemende handel tussen beide landen zette een aantal van deze studenten aan om onze taal te leren. Maar er zijn ook andere redenen waarom Chinese studenten zich wagen aan het Nederlands.

Chinezen studenten die Nederlandse les krijgen

“Hallo. Bent u meneer Vossen?” De in het Nederlands geformuleerde vraag komt uit de mond van een Chinese jongen. Hij draait zijn gezicht na het uitspreken van de zin snel in de richting van zijn twee klasgenootjes. Het duo, dat een meter van hem vandaan staat, beweegt het hoofd simultaan op en neer om aan te geven dat de zin ook volgens hen correct is. De ietwat verlegen jongen kijkt mij daarna weer aan in de hoop op een bevestigend antwoord. Wanneer ik dat geef, beginnen zijn ogen te stralen.

Continue reading

Drama op de Chinese televisie

by CRTV Magazine

Tekst Danny Nobel
Artikel uit editie 24

Chinese films duiken steeds vaker op op internationale filmfestivals en ook in onze Nederlandse bioscopen kun je wel eens een Chinese film bekijken. Het zijn er niet veel, maar ze zijn er. Anders is dat met Chinese dramaseries. Die zien we hier nooit. Zelfs geen remakes en zelfs niet op dvd’s in speciaalzaken. Toch worden er in China honderden dramaseries per jaar geproduceerd en vaak met budgetten waar menig Nederlandse televisieregisseur enkel van kan dromen.

Drama op de Chinese televisie

Net als bijna alles in China heeft ook het Chinese televisiedrama een stormachtige ontwikkeling doorgemaakt. Tot nog in de jaren negentig waren de dramaseries in China niet meer dan magere registraties van toneelstukken of knullig gefilmde kluchten met vooral heel veel overacting. Pas in de eerste helft van de jaren negentig werd bijvoorbeeld het gebruik van meerdere camera’s en dus meerdere camerastandpunten gemeengoed in het Chinese televisiedrama. De afgelopen twintig jaar zijn Chinese televisieseries echter in rap tempo volwassen geworden, en inmiddels zijn budgetten van tientallen miljoenen euro’s per seizoen eerder regel dan uitzondering. Dat zie je terug in de decors en de grootsheid van scènes. Ook zijn de acteurs steeds natuurlijk gaan spelen, hoewel voor de ogen van de westerse kijker er nog steeds wel erg bombastisch wordt geacteerd.

Continue reading