‘Mijn training werd uitgezonden op tv voor duizenden Chinezen.’

by CRTV

voetbal in China 3Verslaggever John-Boy Vossen is helemaal idolaat van China. In China door de bril van een ander gaat hij in gesprek met andere Nederlanders die een passie hebben voor het Hemelse Rijk. In deel 8 van deze serie spreekt hij met Jason Vermeer, die als 22-jarige Hagenees techniektraining geeft aan het nationale elftal van China onder 19. ‘Het is eigenlijk helemaal niet normaal wat ik meemaak’.

Tekst John-Boy Vossen, Foto’s: Jason Vermeer

Het leven kan soms raar lopen. Het ene moment zit je in zak en as omdat je te horen hebt gekregen dat je toch niet de E1 van Ajax techniektraining mag gaan geven. En het andere moment zit je in het vliegveld naar Portugal om het Chinese voetbalelftal onder 19 te gaan trainen. Dit is in een notendop het bijzondere verhaal van Jason.

Laten we bij het begin beginnen. Jason is van jongs af aan al helemaal gek op voetbal. En dan met name van zijn lievelingsclub Manchester United. Hij voetbalt als zesjarig jochie bij Semper Altius in Rijswijk en komt na verloop van tijd terecht bij een voetbalschool in Delft. Hier ontmoet Jason de man die hem naar eigen zeggen gevormd heeft: Chris Kronshorst.

Ontmoeting met voetbalopa Chris

‘Ik noem Chris altijd mijn voetbalopa. Hij heeft mij opgeleid tot de speler en persoon die ik nu ben. Daarbij wil ik natuurlijk mijn ouders, zusje en vriendin niets te kort doen. Ook zij hebben hieraan bijgedragen. Maar mijn huidige succes heb ik mede te danken aan het feit dat ik Chris op jonge leeftijd ontmoet heb.’

In die tijd kwam hij overigens ook nog in contact met Li Ming, de 86-voudig oud-international van het Chinese nationale elftal. Over deze ontmoeting vertelt hij mij later nog meer. Eerst gaat hij verder met zijn verhaal over voetbalopa Chris. Het duo heeft een klik en hij besluit Jason te trainen. De jongeling komt zo in contact met de vermaarde Wiel Coerver-methode. Deze methode houdt in het kort in dat een voetballer zich bewegingen en oefeningen eigen maakt door middel van individuele en specifieke techniektrainingen.

‘Chris heeft deze verder doorontwikkeld. Iemand die les geeft door middel van deze methode doet het op een heel ander niveau dan hij dat doet. Iedereen kan een ander een schaarbeweging aanleren. Wat Chris doet is iemand aanleren wanneer en in welke situatie hij of zij deze beweging moet maken. Op welke snelheid. Etc. Dat is overigens maar een fractie van hoe hij er invulling aan geeft.’

De jongeling wordt onder zijn nieuwe leermeester zichtbaar beter. Dan slaat echter het noodlot toe. Drie zware blessures betekenen het einde van zijn voetbalcarrière. Chris Kronshorst ontfermt zich over Jason en stuurt hem als 16-jarige naar Red Bull Salzburg om in Oostenrijk training te geven aan een jeugdploeg.

voetbal in China 4Start als techniektrainer

Daar start volgens Jason zijn carrière als techniektrainer. Hij vertelt met veel plezier over de trip naar Spartak Moskou in Rusland, de reisjes naar Engeland om trainingen te geven bij onder andere Bolton Wanderers en Fleetwood Town en het bezoek aan Dinamo Tbilisi in Georgië.

‘Tussendoor gaf ik ook nog clinics bij Ajax. Ik zei op een keer tegen toenmalig hoofd opleidingen Wim Jonk dat ik betere individuele trainingen kon geven. Hij keek mij in eerste instantie aan en begon hard te lachen. Toen ik echter uitlegde wie ik was, mocht ik plotseling de onderbouw van Ajax trainen.’

Het ging zo goed dat de Amsterdammers Jason vorig jaar zelfs een fulltime contract wilden aanbieden als techniektrainer. Door een samenloop van omstandigheden binnen de club kon Ajax plotseling toch niet de mondelinge afspraak nakomen.

‘Ik zat er op dat moment echt helemaal doorheen. Ik dacht echt: wat nu? Gelukkig had ik toen heel veel steun van mijn naasten; mijn ouders, zusje, vriendin, Chris. Zij hebben mij toen echt enorm geholpen toen. Uiteindelijk duurde het toch ruim een half jaar voordat ik eroverheen was.’

Trainingen geven aan Chinezen

Toen kreeg Jason afgelopen april vanuit het niets een telefoontje. Het was Li Ming die vroeg of hij beschikbaar was. Wat bleek? Twee jaar eerder was Jason met Chris aan het trainen bij DHC in Delft. Achter de accommodatie van die club staat een hotel waar vaak Chinezen verblijven. Onder wie heel toevallig Li Ming.

‘Hij vroeg wat wij aan het doen waren. Toen we uitlegden wat we deden, vroeg hij ons of zijn zoon een keer mocht meetrainen. Dat mocht en op een gegeven moment deed hijzelf ook mee. Ik was dit voorval helemaal vergeten, totdat hij me dus in april van dit jaar belde. Hij wilde dat ik China onder 19 ging trainen.’

En zo geschiedde. Jason zou uiteindelijk ruim twee weken in Porto verblijven. Na een paar dagen weer thuis in Nederland te zijn geweest, vloog hij naar Shanghai om het team weer te trainen. Ook was hij aanwezig toen de ploeg in Chengdu meedeed aan de Panda Cup.

‘Op dat moment was ik er niet echt mee bezig, maar eigenlijk is het helemaal niet normaal wat ik meemaak. Op het ene moment ben ik verdrietig om een gemiste kans bij Ajax en op het andere moment verzorg ik trainingen in China. Het gaat allemaal in zo’n sneltreinvaart.’

voetbal in China 1

‘Aandacht had een behoorlijke impact’

‘Zoals bijvoorbeeld in Chengdu. Ik was 22 en maakte daar voor het eerst kennis met het volkslied en alle media-aandacht eromheen. Dat had een behoorlijke impact op me. Eerst kent niemand je – in zowel China als Nederland niet – en zo sta je in het middelpunt van de belangstelling. Dat is ongelooflijk. En ook een van de voordelen: alles wordt voor mij geregeld.’

Jason krijgt een chauffeur, slaapt in de beste hotels, heeft een personal assistent. Alles wordt voor hem geregeld. Ook komt hij in contact met de crème de la crème van China. Hij ontmoet oud-voetballers, burgemeesters, eigenaren van bekende restaurants en hotelketens. Noem maar op. Hoe zijn al deze ontmoetingen met Chinezen eigenlijk voor een 22-jarige?

‘Het ding is: ik heb door mijn werk eigenlijk alleen maar te maken met de meer welvarendere Chinezen, de ietwat meer verwesterde zal ik maar zeggen. Gelukkig kom ik ook op toernooien wel eens ‘gewone’ Chinezen tussen. Die slurpen en boeren tijdens het eten. En eten met het bord aan de mond. In het begin moest ik hier heel erg aan wennen. En hoewel ik nu al een tijdje in China zit, kom ik steeds weer voor nieuwe verrassingen te staan.’

‘Dit is toch wel erg apart’

Op de vraag of hij zo’n verrassing kan opnoemen, moet Jason even nadenken. ‘Ik heb wel een goede’, klinkt het plotseling. ‘Vlak voordat ik het vliegtuig zou pakken naar Den Haag moest ik een demonstratietraining geven in Guangzhou. ’s Avonds gingen we in de stad eten in een restaurant. Toen ik daar was, zag ik plotseling mezelf op een groot scherm. Ze zonden op dat moment die training van mij uit op tv voor waar duizenden Chinezen naar konden kijken. Ik vond dat op dat moment heel normaal. Maar achteraf dacht ik: Dit is toch wel erg apart.’

‘Mijn naasten staan nog steeds versteld als ik ze deze verhalen vertel. Want ja, het is bijzonder en geweldig wat ik meemaak. Aan de andere kant moeten mensen niet vergeten dat ik een lange tijd weg ben van mijn familie op behoorlijk jonge leeftijd. Ik zit in een land waar veel mensen het Engels niet machtig zijn. Ik Skype elke dag met mijn familie of Chris om mijn ei kwijt te kunnen. Ik mis ze namelijk wel. Maar als ik moet kiezen, wint voetbal het altijd. Zo lang ik maar voetbaltrainingen kan geven, maakt het me niet uit of het in China, Zuid-Afrika of Amerika is. Ik kan overal terecht met mijn voetbalfilosofie. Dat blijkt maar weer nu ik hier in China zit.’

voetbal in China 2

Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

What do you think? :)