‘Het is super leuk om mensen China te laten zien’

by CRTV

Monique GroeneveldVerslaggever John-Boy Vossen is helemaal idolaat van China. In China door de bril van een ander gaat hij in gesprek met andere Nederlanders die een passie hebben voor het Hemelse Rijk. In deel 6 van deze serie spreekt hij met Monique Groeneveld, die met haar bedrijf China Insite het land toegankelijker probeert te maken voor iedereen. “Ik geniet echt als ik door de hutongs fiets en een Chinese grootvader zie met zijn kleinkind.”

Tekst John-Boy Vossen
Foto’s Monique Groeneveld

Afspraak, afspraak, afspraak. Dat is de agenda van Monique in een notendop toen ze in Nederland was. Van de paar dagen die de in China woonachtige Nederlandse in haar moederland was, ging het grootste deel op aan het organiseren en bijwonen van China-dag 2016 in Den Haag en bezoeken van zakenpartners, familie en vrienden. Een face-to-faceafspraak plannen voor dit interview was onmogelijk. Gelukkig staat de vooruitgang niet stil en zitten we deze woensdag te skypen: Monique vanuit Beijing en ik bijna 8000 kilometer daarvandaan vanuit Nieuwegein.

Het onderwerp voor ons gesprek laat zich makkelijk raden: China. Want als een ding belangrijk is in haar leven, is het dit land wel. Bizar is het dan ook om te horen dat er een tijd in haar leven was, waarin Monique even niets meer met China had. Dat verhaal zit zo: in 1987 begon ze aan de studie Sinologie in Leiden, omdat ze een andere taal wilde leren en ‘alles in Azië was terug te leiden tot de Chinese taal en cultuur’. Na twee jaar stopte ze echter hiermee om over te stappen naar de studie geschiedenis.

Studentenopstand

“Het was het jaar van de studentenopstand in Beijing, waarbij China vaak negatief in het nieuws kwam. Dat beïnvloedde mijn beeld ervan enorm. Ook was de studie ontzettend theoretisch en moeilijk. Deze was heel gericht op de oude Chinese taal en ging maar heel weinig over het toenmalige China. Ik kon daardoor geen echt beeld vormen over het land. Daarnaast leek het vaak alsof we in Leiden een soort van fantasietaal aan het leren waren die alleen de leerlingen op die school begrepen. Door al deze redenen besloot ik te stoppen met de studie Sinologie.’

Tijdens haar nieuwe studie begon ‘China’ toch weer te kriebelen. Ze vroeg daarom een studiebeurs aan voor het land. Deze kreeg ze. Van augustus 1992 tot de zomer van 1993 zat ze daarom in Beijing. “Die tijd heeft mijn passie voor China weer helemaal teruggebracht. Ik kon eindelijk de dingen gebruiken die ik tijdens die twee jaar in Leiden geleerd had. Alles viel op zijn plaats.”

Monique Groeneveld 2Werk

Dan stopt ze heel een met praten. Ik zie Monique in gedachten teruggaan naar haar eerste stage bij een Chinees bedrijf in Rotterdam, China Hong Kong Development. Ze organiseert in die tijd vakbeurzen en maakt studieprogramma’s in Europa voor Chinese delegaties. Monique treedt daarbij vaak op als tolk. “Dat was doodeng en ging in het begin absoluut niet van een leien dakje’, gaat ze plotseling verder. ‘Maar gelukkig leer je snel als het moet. Een Chinese delegatie was twee à drie weken in Europa en sprak vaak geen woord Engels. Na zo’n periode verbetert je Mandarijn zienderogen.”

Na acht jaar besloot Monique dat het tijd was voor iets anders. Ze werkte kort bij een zakenreisbureau, maar dat bleek niets voor haar. En ook haar werk voor oude klanten van China Hong Kong Development was geen lang leven beschoren. In 2001 trok ze daarom de stoute schoenen aan en begon een eigen bedrijf. Monique ging onder andere taallessen geven door heel Nederland, organiseerde Chinaevenementen voor verschillende organisaties en begeleidde (Chinese) delegaties.

“Toen kwam ik in contact met Maria Fleuren. Zij was ook helemaal idolaat van China en daarom hebben we eind 2006 ons bedrijf China Insite opgezet. Met dat bedrijf bieden we verschillende soorten diensten aan die met China te maken hebben. Wat voor diensten? Nou, bijvoorbeeld het geven van talencursussen, het vertalen van stukken of het geven van een rondleiding door de Verboden Stad. Ons doel is China toegankelijk te maken voor iedereen.”

Veel plezier

Inmiddels doet ze dat werk met veel plezier al weer ruim negen jaar. En of ze nog niet genoeg te doen heeft, werkt Monique ondertussen ook nog eens als vrijwilligerster bij Huiling, een christelijke organisatie in China die verstandelijk en geestelijk gehandicapten verzorgt. Ze ondersteunt deze instelling met de promotie van de activiteiten die Huiling organiseert.

“Ik heb die veelzijdigheid in mijn werk nodig. Ik zou geen van de dingen alleen maar willen doen. Het is super leuk om mensen China te laten zien. Het is zo’n groot land en er is altijd wel iets nieuws. En ook de interactie met de mensen is geweldig. Daar leer ik zelf ook veel van. Zoals? Nou, sommige klanten vragen mij bijvoorbeeld waarom de Chinezen in de hutongs (authentieke wijkjes omringd door muren, red.) hun was buiten ophangen. Door de langsrijdende auto’s worden deze toch niet schoon?, vragen ze dan. Dan ga ik achter het antwoord aan en kom ik erachter dat Chinezen dit doen, omdat ze in huis geen plaats daarvoor hebben. Dat is toch heerlijk om te leren!”

Die kleine dingen vindt ze naar eigen zeggen ook nog steeds het leukste aan haar werk. “Als ik bijvoorbeeld door de hutongs fiets, kan ik echt genieten als ik een grootvader zie die met zijn kleinkind op pad is. Dat is zo aandoenlijk. Dan zie je zo’n ietwat onbehouwen man enorm liefdevol omgaan met zo’n baby. Dat komt in Nederland veel minder voor. En Chinezen kunnen zo genieten van het eten met familie. Dat is voor hun heel belangrijk en daar besteden ze vaak veel tijd aan. Ook dat gebeurt in Nederland veel te weinig.”

Terugkeer naar Nederland

We zijn inmiddels bijna driekwartier in gesprek. Monique moet zich gaan voorbereiden op haar andere afspraken. Ze heeft nog tijd voor een laatste vraag. Ik vraag of ze denkt ooit nog definitief terug te keren naar Nederland.

“Ik ben zeer tevreden met hoe het nu gaat, dus op dit moment niet. Alleen weet ik niet hoe het in de toekomst gaat. Gelukkig ben ik altijd bezig met werk – ook in Nederland – dus ik kom er nog vaak genoeg. Maar misschien dat ik het op een gegeven moment omdraai: dus wonen in Nederland en dan geregeld naar China reizen. Een ding is zeker: afspraken heb ik genoeg op beide locaties.”

Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

What do you think? :)