‘China zal altijd een plek in mijn hart houden.’

by CRTV

Marilou den Outer (Geledraak.nl) in Huangshan

Marilou den Outer (Geledraak.nl) in Huangshan

Verslaggever John-Boy Vossen is helemaal idolaat van China. In China door de bril van een ander gaat hij in gesprek met andere Nederlanders die een passie hebben voor het Hemelse Rijk. In deel 3 van deze serie spreekt hij met Marilou den Outer, die per 1 juli 2015 na 16 jaar stopt met haar veelgelezen en –geprezen Chinese website www.geledraak.nl. “De reacties op mijn beslissing waren hartverwarmend.”

Tekst John-Boy Vossen
Foto’s Marilou den Outer


Het leven kent vele verrassingen. Sommige ervan zijn positief en sommige negatief. Voor mij had het leven zo’n negatieve verrassing in petto. Uit gewoonte tikte ik vrijdag 22 mei in de zoekbalk www.geledraak.nl in. Ik zag het bericht, maar kon het niet geloven. Ik knipperde een paar keer met mijn ogen, maar het stond er toch echt: ‘Marilou den Outer stopt met uitgeven geledraak.nl’. Na 16 jaar zou er een einde komen aan de veelgelezen website over China. Verschillende vragen schoten door mijn hoofd: Waarom stopt ze ermee? En: Ben ik de enige die de website gaat missen?

Aanleiding
Toen besefte ik ineens dat dit dé aanleiding was om Marilou aan de tand te voelen. Zo vaak komt het namelijk niet voor dat er een artikel over een persoon verschijnt vlak nadat er een einde komt aan een levenswerk. Na enkele e-mailuitwisselingen zitten we dinsdag 16 juni tegenover elkaar in het restaurant van het NH hotel, gelegen naast het centraal station van Utrecht. Na onze drankjes te hebben besteld, start ze haar betoog en neemt ze mij mee terug naar 1978, twee jaar na het overlijden van Mao Zedong en tevens het jaar dat haar Chinese taalreis begon.

Marilou: “Ik had er net een jaar opzitten als verslaggeefster bij de Haagse stadsredactie van Dagblad Het Binnenhof. Ik was als hobby begonnen met het leren van de Chinese taal bij de Volksuniversiteit. De karakters intrigeerden mij. Ze waren exotisch en leuk. Daarom wilde ik de taal leren. Het Chinees kreeg mij zo in haar grip dat ik naar China wilde. Na twee jaar sparen zat ik in 1980 samen met een collega in het vliegtuig naar het Oosten.”

"Ik kan in China als vegetarier (die wel vis eet) altijd prima  overleven. Hét gerecht uit mijn tijd als uitwisselingsstudent in Xiamen in 1988 was altijd hongshao doufu (roergebakken tofu)."

“Ik kan in China als vegetarier (die wel vis eet) altijd prima overleven. Hét gerecht uit mijn tijd als uitwisselingsstudent in Xiamen in 1988 was altijd hongshao doufu (roergebakken tofu).”

Eyeopener
Ze bezochten Hong Kong en het Chinese Vasteland in totaal 15 dagen. De reis werd een echte eyeopener. “‘Wat gebeurt hier allemaal?’ vroeg ik mij af,” vertelt Marilou. “Ik ging zo op in het leven daar en leerde de Chinese cultuur echt kennen. Toen ik daar was, besefte ik ook ineens hoe weinig ik van het land wist. Ik wilde hier graag meer over weten en leren. Daarom ben ik aan de Universiteit van Amsterdam geschiedenis gaan studeren, met een focus op Azië.”

Tijdens deze studie kreeg ze de kans om nogmaals naar China te gaan. Via een uitwisselingbeurs kwam ze in 1988 terecht in Xiamen. Deze grote stad in het zuidoosten van China was – naast Shenzhen, Zhuhai en Shantou – één van de vier Speciale Economische Zones die de Chinese overheid in 1978 had opgericht. Het op dat moment nog gesloten communistische land liet in deze vier zones buitenlandse handel en investeringen toe. Marilou deed hier onderzoek voor haar scriptie, maar de focus kwam in dat jaar vooral te liggen op het leren van de taal.

"Xiamen - veel achterafstraatjes in de oude stad zijn nog onveranderd in vergelijking met toen ik er studeerde in 1988 (foto uit 2011)."

“Xiamen – veel achterafstraatjes in de oude stad zijn nog onveranderd in vergelijking met toen ik er studeerde in 1988 (foto uit 2011).”

Mogelijkheden
Eenmaal terug rondde ze haar studie geschiedenis af en werkte ze als freelance journalist. China bleef echter trekken. Net als het idee om een eigen magazine te starten. Marilou: “Medio jaren negentig van de vorige eeuw deed het internet zijn intrede. Ik zag wel wat mogelijkheden in een online magazine en ben daarom in 1999 begonnen met de voorloper van de huidige website, www.china-info.nl.”

De reizen van oud afval - een paar jaar geleden in het Nederlands vertaald. In China verplichte kost op scholen, maar hier heeft vrijwel niemand ervan gehoord. Een mooi beeld van China rond 1900, einde van het Keizerrijk in een typisch Chinese verteltrant."

De reizen van oud afval – een paar jaar geleden in het Nederlands vertaald. In China verplichte kost op scholen, maar hier heeft vrijwel niemand ervan gehoord. Een mooi beeld van China rond 1900, einde van het Keizerrijk in een typisch Chinese verteltrant.”

Hierop plaatste ze vooral berichten die ze zelf leuk vond en praktisch waren, zoals adressen waar je een visum kunt halen voor China en een agenda waarin Chinese tentoonstellingen in Nederland stonden aangegeven. “Ik merkte al snel dat mijn website gewaardeerd werd door de bezoekers,” zegt Marilou. “Op een gegeven moment waren er 2000 à 3000 terugkerende bezoekers per dag. Er zaten zelfs mensen bij die van de website hun startpagina maakten. Dat was leuk om te horen.”

Herinneringen
Een grote glimlach verschijnt op haar gezicht. De herinneringen aan haar bijna verdwenen kindje vervullen haar met trots. Langzaam neemt ze nog een slokje van haar Spa Rood. Ze schuift heel even heen en weer op haar stoel, om aan te geven dat ze klaar is om haar verhaal verder te vertellen.

"De film Shower toont Beijing en Beijingers ten voeten uit. Bijzonder vind ik ook dat de cast deels amateurs zijn, niet van profi's te onderscheiden."

“De film Shower toont Beijing en Beijingers ten voeten uit. Bijzonder vind ik ook dat de cast deels amateurs zijn, niet van profi’s te onderscheiden.”

Met de website verliep het dus, ondanks de op dat moment redelijk eenvoudige lay-out, crescendo. Ook adverteerders begonnen de website te vinden. Deze stelden haar in staat om de website een professionelere uitstraling te geven. De eerste update vond plaats in 2005, de tweede in 2008. Ook de inhoud van de artikelen werd steeds belangrijker. De focus verschoof hierbij steeds meer naar de relatie tussen Nederland en China. Tot en met de Olympische Spelen in Beijing (2008) bleef de site groeien. Daarna kwam er een omslagpunt.

"Beijing, een stad die ik in de loop der jaren steeds meer ben gaan waarderen. Hutongs zijn er zeker nog te vinden."

“Beijing, een stad die ik in de loop der jaren steeds meer ben gaan waarderen. Hutongs zijn er zeker nog te vinden.”

Afname
Marilou: “Ik weet niet waardoor het kwam. De bezoekersaantallen van de website namen geleidelijk af en ook werd het steeds lastiger om adverteerders voor de website te vinden. Ik denk dat voor de meeste mensen het ‘nieuwe’ aan China eraf was. Voorheen vonden mensen het geweldig als je over dat land praatte. Door het internet kon iedereen echter zelf van alles over het land opzoeken. Ook kwamen er in die tijd steeds meer websites en platforms over China.”

Daarbij miste zij op een gegeven moment ook steeds meer de uitdaging. “Het is moeilijk om aan te wijzen waardoor dit kwam, maar na zoveel jaar is schrijven over het Chinees Nieuwjaar niet echt meer spannend,” kijkt ze terug. “Het nieuwe is er dan wel van af. Ook verdiende ik op een gegeven moment nauwelijks nog iets met mijn artikelen, wat mijn motivatie niet ten goede kwam.”

Langzaam begon ze daarom te zoeken naar iemand die het stokje van haar kon overnemen. Ze voerde gesprekken met meerdere partijen, maar tot een definitieve overname kwam het niet. Vooral niet omdat naar eigen zeggen ‘de positie van geledraak behouden moest blijven’. Er mocht dus geen censuur of iets dergelijks plaatsvinden op het gebied van bv. Tibet en Taiwan. Al het nieuws moest gewoon gebracht kunnen worden op de website.

Beslissing
Na twee jaar zoeken was voor haar de kous af. Begin 2015 nam ze voor zichzelf de beslissing om te stoppen met geledraak.nl. Marilou: “De stekker uit de website halen, vond ik wel heel drastisch. Ik moest daarom echt een drempel over. Het is toch een soort van levenswerk. Maar als je de stekker eruit trekt, eindigt de website wel zoals hij is: helemaal van mij. Dat kan niemand me afnemen. Dat was voor mij de reden om het op deze manier af te sluiten.”

“Hoe de reacties waren op mijn beslissing? Heel veel mensen vonden het jammer dat de website stopt, maar ze begrepen het wel. Eén van de reacties was: ‘Wat moeten Nederland en China nu zonder geledraak.nl?’ Die reactie, en ook de vele andere, waren hartverwarmend.”

Avontuur
Nog een paar dagen dus en dan is dit avontuur voor haar afgelopen. Ze zit echter niet stil. Ze is inmiddels begonnen met de website www.gedeeldverleden.nl. Hiervoor legt ze levensverhalen vast van personen, bedrijven en organisaties. Ook werkt ze sinds kort als freelance journalist voor het huis-aan-huisblad Het Weekblad. Daarnaast houdt ze haar webshop www.zaiton.nl nog aan. Hier kunnen bezoekers Chinese artikelen kopen, zoals studieboeken en relatiegeschenken.

“Ik merk aan alles dat ik echt afscheid aan het nemen ben van geledraak.nl,” zegt Marilou. “Ik volg het belangrijkste Chinese nieuws nog wel, maar ik duik er minder in. China zal echter altijd een plekje in mijn hart houden. Dat kan ook niet anders. Het is zo lang een deel van mijn leven geweest. Ik merkte alleen dat ik niet meer zo’n passie ervoor heb als vroeger. Dus is het goed dat ik ermee stop.”

"Xi'an - een stad die in de afgelopen dertig jaar erg is veranderd, ten goede vind ik."

“Xi’an – een stad die in de afgelopen dertig jaar erg is veranderd, ten goede vind ik.”

Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

What do you think? :)