China documentaire bij Beeld voor Beeld in Amsterdam

by CRTV

Tekst Marlous Scholten

Een prijswinnaar, Luc Schaedler’s documentaire Watermarks: Three Letters from China (2013) sleepte zowel de Special Jury Prize in wacht bij het TRT Documentary Awards 2014 te Istanbul, alsmede de Best Documentary Award op het Silk Road Festival 2014 te Dublin. Of de docu zijn faam waarmaakte was te bezien op het Beeld voor Beeld festival in Amsterdam.

Beeld voor Beeld festival

Van 11 tot en met 15 februari 2015 vond de 25ste editie van Beeld voor Beeld plaats in het Eye Filmmuseum in Amsterdam. Beeld voor Beeld – cultural diversity through cinema –  toont een heel scala aan documentaires en films over en uit verschillende landen, die alle op hun eigen manier een fascinerende blik werpen op cultuur en samenleving. Op Valentijnsdag was de beurt aan Watermarks, portrettenschetsen van Chinezen aan de hand van de rol die water in hun leven vervuld. Hong Tong Wu van CRTV ging na de screening in gesprek met de documentairemaker.

In droogte

De film begon in Jiuxiancun, in een haast verlaten woestijnachtig oord waar een groots tekort is aan water. Een oud stel geeft een kijkje in het zware leven van de Chinezen die zich hebben moeten aanpassen aan een leven waarin niks voorhanden is, zelfs geen water. Toch, toen de kans zich voordeed om te vertrekken, verkozen ze te blijven, al komt spijt af en toe toch bovendrijven.

De overgang komt door het bezoek van hun zoon en schoondochter, die naar de koolmijnsteden van Minqin zijn verhuisd in de hoop van een beter leven. Met name schoondochter laat haar afkeer duidelijk horen van het zware leven in zulke barre omstandigheden. Echter wanneer zij weer vertrekken, waarbij ze hun zoontje achterlaten, komt boven water dat het leven in de steden mogelijk niet veel beter is. Zoon bij de schoonouders vanwege de lange werkdagen in de stad. Het schamel inkomen, wat tot weinig extra luxe, maar wel de basiszekerheid van stromend water verschaft. Het niet eens wagen om te dromen. Afgewisseld met beelden van gutsende, grootse waterstromen … vervuild door het schoonwassen van het kool.

In overvloed

Het stoffige Jiuxiancun en het verkoolde Minqin, lijkt een scherp contrast te vertonen met het idyllische Yangshuo. Een klein gemeenschap tussen vol groene – waterslurpende – grasvelden en bergen, maar als de dorpelingen met hun enkels in het water van de rijstvelden staan, komt pijn naar boven. Overgebleven pijn uit een verdrukt verleden, waardoor nu vijand en vriend naast elkaar moeten staan om hun rijstvelden te verzorgen. Maar waar mensenstemmen kunnen zwijgen, schreeuwen de rode leuzen op de huizen openlijk hun getuigenissen, omdat geen water of sop  ze van de gebouwen af geschrobd kan krijgen.

Of neem de nieuwe generatie in metropool Chongqing, gelegen aan de Yangtze. Een strijder voor bescherming van schoon water die geen voeten in de grond krijgt. Of de dochter met een pijnlijk verleden die niets moet hebben van de visserij van haar ouders, maar ook niet wilt studeren, maar werkt in een restaurant om zo direct te kunnen genieten van het snelle stadsleven van karaoke en feestjes.

Schaedler: “We kwamen om te filmen over de globale water crisis, maar we waren er al snel achter dat mensen hier niet in geïnteresseerd waren. Ze wilden hun levensverhaal vertellen. Water werd enkel ons startpunt van het gesprek.”

In het kort: indrukwekkend en emotioneel

De documentaire is heftig en veel menselijk lijden wordt blootgelegd, waarbij iedereen er het beste van probeert te maken. Om daar meer over te verklappen, zou zonde zijn. Het is een echte aanrader. Een fascinerend inzicht in het onvertelde dagelijkse leven van vele Chinezen, gefilmd door een man die uitgebreid zijn tijd en zijn oor bood en nu door ‘yuanfen’ (connectie door lot) met hun levens voor altijd verbonden is.

Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

What do you think? :)