Het leven van adoptieouders en – kinderen ‘De zoektocht naar biologische ouders’

by CRTV

Xinran Xue - het leven van adoptieoudersTekst en foto’s: Liyen Siaw

Overal ter wereld worden kinderen geadopteerd die bij een gezin terechtkomen dat hen een liefdevol thuis bezorgd. Sinds 1956, toen de adoptiewet in Nederland van kracht ging, werden er veel jongens en meisjes uit verschillende landen hier naartoe gehaald. Tegenwoordig komen de meeste adoptiekinderen uit China . Een adoptie beïnvloedt zowel de adoptieouders als het -kind en is daarmee levensbepalend. Maar hoe ervaren deze ouders en kinderen dit zelf?

Adoptiemoeder Nies Medema van Jonge Sla Multimedia organiseerde op 22 februari samen met schrijfster Xinran Xue en een aantal adoptieouders een lezing, waarin ze vertelden over hun ervaringen bij het zoeken en terugvinden van de biologische ouders van hun adoptiekinderen. CRTV doet verslag van deze lezing.

Wat betekende ze voor haar moeder?
Xinran werd door de Culturele Revolutie van haar moeder gescheiden. Ze groeide op bij haar grootouders en zag zichzelf als wees, omdat haar moeder niet de liefde kon geven die ze zo hard nodig had. Toen ze zelf een kind kreeg, begreep ze dat de liefde van een moeder voor haar kind onvoorwaardelijk is. “Ik vroeg me af wat ik voor mijn moeder betekende en ben daarom in China op zoek gegaan naar vrouwen uit mijn moeders generatie die me het antwoord konden geven,” vertelt Xinran. “Ik ontdekte dat veel moeders hun kinderen noodgedwongen achterlieten, zodat ze hen een betere toekomst konden geven. Volgens het laatste BBC-rapport van het ministerie van Burgerzaken zijn er 615.000 wezen in China. 109.000 hiervan zitten in weeshuizen. Meer dan 500.000 kinderen zijn geadopteerd door familieleden of Westerse families wereldwijd, óf worden verzorgd door NGO’s óf hebben geen thuis. En elk jaar komen er in China meer dan 100.000 wezen bij.” Xinran zegt dat deze Chinese kinderen niet alleen op zoek zijn naar hun eigen identiteit, maar ook willen weten waar hun biologische moeder is en wat zij voor haar betekenen. Xinran heeft daarom in 2004 de stichting The Mothers’ Bridge of Love opgericht. De stichting wil Chinese adoptiekinderen, hun biologische en adoptieouders met elkaar verbinden. Toen Xinran haar moeder in 2012 belde om haar gelukkig nieuwjaar te wensen, vertelde haar moeder eindelijk dat ze trots was op haar dochter.

Net zo creatief als haar zus
Nathalie Gotink, die de workshops Zoeken naar Chinese roots geeft, heeft in 2010 in Wuhan eerst de pleegouders en daarna de biologische ouders van haar toen vijfjarige adoptiedochter gevonden. “Onze adoptiedochter heeft in China een oudere zus en broertje die beiden altijd van haar bestaan hebben geweten. Ze denkt en praat veel over haar familie. We hebben ook regelmatig contact met haar familie,” vertelt Nathalie. “We gaan elke zomer haar familie opzoeken, omdat in onze ogen een telefoontje plegen of brieven schrijven niet genoeg is. Door samen te kunnen zijn, creëert dit een sterke basis voor de rest van hun leven. We zien ook dat onze adoptiedochter veel op haar familie lijkt. Ze is net zo creatief als haar zus, heeft uiterlijke kenmerken van haar moeder en gedraagt zich als haar vader.” Als ze naar haar familie bellen of bij hen op bezoek gaan, zorgen ze ervoor dat er iemand bij is die als tolk kan dienen. Nathalie heeft drie jaar lang onderzoek gedaan en gezocht naar de biologische ouders van haar adoptiedochter. Ze is vroeg begonnen, omdat haar adoptiedochter erg nieuwsgierig was en veel vragen stelde.

Nathalie Gotink - adoptieouders

Achtergelaten door haar oma
De workshops geeft Nathalie samen met Evelien van Soeren. Evelien heeft twee Chinese adoptiedochters van 13 en 16 jaar. Afgelopen zomer heeft ze de biologische ouders van haar jongste dochter gevonden. “In tegenstelling tot veel andere adoptiekinderen is onze jongste niet achtergelaten door haar ouders, maar door haar oma,” vertelt Evelien. “Deze heeft haar bij een ziekenhuis achtergelaten toen ze nog maar drie dagen oud was. Dit heeft ze gedaan, omdat ze een oor miste én haar oma graag een kleinzoon wilde.” Wat de oma toen niet wist, was dat ze 13 jaar later weer gevonden zou worden. Na een DNA-test bleek dat dit de biologische familie is van haar jongste dochter. Inmiddels zijn de ouders erg welvarend en hebben twee zoons. Beide ouders wisten niet waar hun dochter gebleven was. Ze dachten dat ze misschien wel dood was. Na de eerste ontmoeting werd de jongste dochter van Evelien meteen weer door haar biologische ouders als hun eigen dochter behandeld. Ze hebben nu wekelijks contact en Evelien heeft het gevoel dat de ouders haar jongste dochter eigenlijk zelf willen opvoeden. “We hadden niet verwacht dat haar ouders zo jong en welvarend waren. Mocht je bij de zoektocht ook onverwachte dingen tegenkomen, schroom dan niet om toch gewoon contact te leggen met de biologische ouders.”

Evelien van Soeren - het leven van ouders

Evelien is zelf begonnen met zoeken, omdat ze de biologische moeder in China wilde laten weten dat haar dochter het goed maakte. Ook stelde haar jongste adoptiedochter veel vragen, omdat ze wilde weten wie haar biologische ouders zijn. Ze voelde zich namelijk niet geliefd. Nu gelukkig wel, want naast haar biologische ouders heeft ze ook meerdere familieleden teruggevonden. Haar oma schoot ook vol van emoties. Ze was dankbaar dat haar kleindochter teruggevonden is, omdat ze al die jaren een zware last op haar schouders heeft gedragen. Evelien heeft daarnaast lang gezocht naar de ouders van haar oudste adoptiedochter, maar haar dochter wilde dit op een gegeven moment niet meer. Ze heeft namelijk een negatieve ervaring gehad met een Chinese vrouw die beweerde dat ze haar biologische moeder was. De gegevens kwamen echter niet overeen en bleken niet correct te zijn. “Dat haar jongere zus nu wel haar familie heeft teruggevonden, heeft zeker invloed op mijn oudste dochter. Ze wil haar zoektocht weer voortzetten. “

Moeder heeft een nieuw leven opgebouwd
“Onze oudste adoptiezoon van acht is autistisch en heeft hechtingsproblemen. Dat komt, omdat hij in China vaak van verzorger gewisseld is. Hij heeft in een tehuis gezeten en bij een pleeggezin gewoond. De band die hij telkens opbouwde, werd steeds weer verbroken,” vertelt een adoptievader die ook nog een adoptiezoon van vijf heeft. “ We hadden het ‘geluk’ dat we het adres van de biologische moeder hadden. We kwamen erachter dat de biologische moeder het kind in het ziekenhuis heeft achtergelaten. Terwijl ze dacht dat hij dood was, was hij eigenlijk naar een weeshuis gebracht. Wat er tussen het ziekenhuis en weeshuis met het kind is gebeurd, weten we niet. We hebben ook geen verslag van het bezoek aan het ziekenhuis. We weten alleen dat hij problemen had met zijn hart. Nu is hij naast zijn autisme kerngezond.” Met de neef van zijn biologische moeder hebben ze tegenwoordig contact. De reden waarom ze geen DNA-test hebben laten doen of contact hebben gezocht met de moeder, is dat de moeder een nieuw leven is begonnen met een nieuwe man met wie ze samen een dochter heeft. De moeder was erg depressief toen ze dacht dat haar zoon dood was. De Nederlandse familie is bang dat als de biologische moeder erachter komt dat haar zoon nog leeft, dit impact zal hebben op haar nieuwe leven. “Onze adoptiezoon stelt ook veel vragen over zijn afkomst en die beantwoorden we eerlijk. Maar door zijn autisme en het ontbreken van bewijs dat dit zijn echte moeder is, hebben we hem nog niet verteld dat we misschien zijn biologische moeder gevonden hebben. We hebben ook weinig onderzoek kunnen doen, omdat hij van een erg gesloten weeshuis komt. Een van de redenen waarom we vermoeden dat het wel zijn echte moeder is, is dat zijn naam die hij in China heeft gekregen in het Chinees geschreven wordt met een vrouwelijk karakter en ditzelfde karakter vormt ook de naam van zijn mogelijke biologische moeder.”

Rust gevonden
Eline werd in 2007 wereldberoemd toen ze als eerste Chinese adoptiekind haar biologische ouders had teruggevonden en haar verhaal in het tv-programma Spoorloos mocht vertellen. “Het blijft altijd de vraag hoe een kind reageert op het terugvinden van de biologische ouders. Eline had er moeite mee dat ze niet wist wie haar echte ouders waren en moest daarom vaak huilen,” vertelt haar adoptiemoeder Wilma Leermakers. “Maar nu ze haar achtergrond weet, heeft ze rust gevonden.” Eline vond niet alleen haar biologische ouders terug. Ze bleek ook twee oudere zussen te hebben. Omdat beide zussen geen goed onderwijs konden volgen, richtten Elines adoptieouders de stichting Stichting Eline – de Cirkel is Rond op, die kinderen in China een goede educatie te even. Dit heeft nieuwe toekomstmogelijkheden gegeven aan de zussen van Eline. Ook ondersteunt de stichting tien studenten uit Elines geboorteplaats Chongqing.

Wilma Leermakers - het leven van adoptieouders

Leerzame avond
De geadopteerde Koreaan Hilbrand Westra van United Adoptees International eindigde de avond door te vertellen over het effect van adoptie op geadopteerden en dat er handvatten zijn om hiermee om te gaan. In 1977 werden er in Nederland al Koreaanse kinderen geadopteerd, terwijl de eerste Chinese adoptiekinderen pas in 1992 naar Nederland kwamen. Deze lange geschiedenis heeft hen meer inzicht gegeven en ervaring gebracht in het adoptieproces en terugvinden van de biologische ouders.
Hilbrand Westra - adoptieouders

Aura-Lie van Baren (22) is een van de eerste geadopteerde Chinezen in Nederland en heeft de lezing met haar adoptievader bijgewoond. “Drie jaar geleden heb ik mijn biologische ouders voor het eerst ontmoet. Ik vond het een leuke ervaring om te horen hoe andere adoptieouders en -kinderen hier uit zijn gekomen, want daar was ik erg benieuwd naar. Ik heb namelijk ook contact met andere geadopteerde kinderen, maar ze zijn niet allemaal op zoek naar hun biologische ouders. Sommigen zijn bang om wat hen te wachten staat en dat is best jammer.”

Ook de familie Cornel en hun twee adoptiedochters van 14 en 16 jaar waren bij de lezing aanwezig. “Mijn ouders vonden het een bijzondere ervaring en mijn zusje en ik hebben er veel van opgestoken,” zegt de 16-jarige Nynke. “In de zomervakantie gaan we mijn geboorteplaats en die van mijn zusje bezoeken om te kijken hoe het daar is.” Ze wilden eerst zelf hun ouders gaan zoeken, maar hebben nu de hulp ingeschakeld van The Mothers’ Bridge of Love.

De lezing gaf veel inzicht in het effect van het zoeken en terugvinden van de biologische ouders op de adoptieouders en -kinderen. Het blijft belangrijk voor zowel de adoptieouders als de –kinderen dat ze realistisch en op alles voorbereid zijn. Maar het feit dat Chinese geadopteerde kinderen een nieuwe kans hebben gekregen en mogelijk hun biologische ouders kunnen terugvinden, is iets waar velen jaren geleden nooit op hadden durven hopen.

Nies Medema heeft de lezing georganiseerd in samenwerking met CRTV, The Mothers’ Bridge of Love, Adoptievereniging de Rode Draad, Stichting Adoptievoorzieningen, United Adoptees International, en Stichting Ambulante Fiom.

Wil je nog meer lezen van CRTV magazine? Word abonnee en je krijgt dit unieke blad thuisgestuurd!

Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

What do you think? :)