Kringloop in China

by CRTV

Tekst en foto’s: Harry den Hartog

Kringloop in China

Stadsbewoners produceren door een ander leefpatroon doorgaans meer afval dan mensen op het platteland. China’s razendsnelle verstedelijking heeft dan ook grote gevolgen voor het milieu, hoewel de gemiddelde Chinese stadsbewoner nog altijd fors minder afval produceert dan zijn Noord-Amerikaanse of Europese tegenhanger. Wat weinig mensen in het westen weten, is dat China ‘s werelds grootste afvalimporteur is en dat veel westers afval hier gerecycled wordt.

Het is een oude Chinese traditie om spullen eindeloos te repareren. Door schaarste hebben de Chinezen in het verleden geleerd om inventief met bijvoorbeeld materialen, etenswaar en landbouwgrond om te gaan. Zo is Zhang Yin, een van de rijkste vrouwen van China, groot geworden met haar Nine Dragons Paper Holding, dat papier uit Amerika ophaalde om er karton van te maken. Als ik mijn huisvuil hier voor de deur op straat zet, wordt daar meestal (voor de ophaaldienst komt) het nodige aan bruikbaar materiaal uitgesorteerd. China kent vele duizenden inzamelaars die vaak gespecialiseerd zijn in verschillende soorten afval: plastic, piepschuim, rubber, aluminium, papier, keukenafval, etcetera. Op vaste tijden komen ze door de straat met hun handkar of fiets en halen bijvoorbeeld oude televisies of matrassen op. Kringloop in China

De inzameling en verwerking van afval uit overlevingsdrang heeft zelfs geleid tot een complete subcultuur. Deze informele sector is in tegenstelling tot bijvoorbeeld India minder goed georganiseerd. Officieel heb je in China een vergunning nodig om spullen in te zamelen, maar deze is lastig te krijgen. Een zeer groot deel van de inzamelaars zijn onopgeleide ouderen. Vaak hebben ze een eigen ‘wijk’ met vaste ophaalplekken. En in tegenstelling tot India zijn de straten hier redelijk schoon. Zodra je een leeg flesje of blikje op straat gooit, wordt het binnen een mum van tijd opgeraapt. Laatst zag ik zelfs, in de schaduw van een spiegelend bankgebouw, twee inzamelaars van middelbare leeftijd flink ruzie maken over een prullenbak (met daarin ongetwijfeld lege plastic flesjes).

‘s Ochtendsvroeg worden nog altijd op veel plaatsen (vooral in dorpen en enkele oudere stadsdelen) vaten vol urine en fecaliën opgehaald. Een deel van de urine schijnt voor de productie van medicamenten gebruikt te worden, maar het grootste deel van dit ingezamelde menselijk afval wordt nog altijd gebruikt om de vruchtbaarheid van landbouwgrond te bevorderen. Dit oude gebruik wordt gedetailleerd beschreven in het reisverslag dat F.H. King in 1911 schreef over zijn reis naar China, Korea en Japan. Eeuwenlang bezat China het meest geavanceerde landbouwsysteem op aarde. Landbouwgronden werden zeer efficiënt en intensief gebruikt. Via een systeem van kanalen werd afval de stad uitgebracht voor bemesting van het land. Dit in grote tegenstelling tot westerse landen die de bodem uitputten door het gebruik van kunstmest. Dit veranderde snel na de Grote Sprong Voorwaarts, toen Mao claimde dat “de mens de natuur moest onderwerpen” en ook hier kunstmest en pesticiden werden ingevoerd om de productiviteit te verhogen. Overigens leveren de industrie en het bouwafval vandaag de dag de grootste bijdrage aan de vervuiling. Een ander recent probleem is de zogenaamde e-waste. Sinds eind vorige eeuw worden talloze computers, mobiele telefoons en andere elektronica naar China verscheept om ontleed te worden voor hergebruik. Dit levert grote risico’s op. Hier gelden namelijk andere regels voor werknemers en milieu. Chinese verbrandingsovens mogen een veelvoud aan dioxine uitstoten in vergelijking met hun westerse tegenhangers. Het dorpencluster Guiyu in de provincie Guangdong is berucht geworden vanwege de documentaire Exporting Harm. Hier worden accu’s en alle denkbare onderdelen ontleed of zelfs handmatig versmolten om grondstoffen te winnen.

Kringloop in China

Afval hoeft echter niet per se een probleem te zijn. Het is voor velen ook een bron van inkomsten. Maar mede door de gevolgen van de wereldwijde crisis is ook dit aan het veranderen. De winstmarge op geïmporteerd papier en andere afvalstoffen is enorm gedaald en ook de eigen productie van afval in China is fors toegenomen. Het gevolg is dat tegenwoordig veel afval op dikwijls illegale stortplaatsen op het platteland terechtkomt, met grote gevolgen voor het drinkwater en de voedselveiligheid. Tegelijkertijd zijn er echter ook hoopgevende initiatieven, zoals energiewinning uit afval in Tianjin en enkele andere plaatsen. Maar dit lijkt vooralsnog niet genoeg om China’s plaats als koploper in hergebruik en recycling te behouden.

Share on Facebook0Tweet about this on Twitter0Share on Google+0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this page

What do you think? :)